Maandelijks archief: april 2020

Tijd voor perspectief

Een bevriende ondernemer heeft afgelopen weekend zijn gedachten op papier gezet over ‘de toestand in de wereld’. Hij heeft er voor gekozen om dit anoniem te doen. Zijn bedoeling was om het in te sturen bij een krant, maar helaas, op anonieme basis plaatst de krant in kwestie geen ingezonden stukken. Om die reden heb ik aangeboden het stuk op mijn blog te zetten.


PIRO4D via Pixabay

Anoniem
Ter bescherming van mijn bedrijf en de zorg voor mijn medewerkers en gezin schrijf ik deze
ingezonden brief anoniem.

De wereld is in een paar weken drastisch veranderd met een chronische beperking van onze vrijheid op de loer. Nederland stond tot voorkort in de top 5 van de gelukkigste landen van de wereld. De democratie, welvaart en vrijheid die we in de afgelopen eeuwen hebben opgebouwd liggen hieraan ten grondslag. Dat lijkt nu in het geding te komen.

Overheid gedreven door empathie
De homo sapiens toont vergelijkbaar kuddegedrag met andere diersoorten, maar is nog meer
beïnvloedbaar door zijn empathisch vermogen. Daar schuilt een gevaar in. Politici en bestuurders laten zich in deze crisis natuurlijk ook beïnvloeden. Het gaat hier ten slotte om mensenlevens. Levens van onze dierbaren, het allerbelangrijkste wat we hebben. De maatregelen die zijn getroffen, zijn deels gebaseerd op empathie, angst en paniek. Maar zijn de consequenties van die maatregelen wel goed afgewogen en zijn er geen andere oplossingen die hetzelfde doel bereiken? Dat zijn vragen die mij de afgelopen weken bezighielden.

De geschiedenis herhaalt zich in heel korte tijd
Wereldwijd zie je hetzelfde verschijnsel. Eerst ontkennen mensen het probleem, er wordt
gebagatelliseerd en vooral gedacht aan het eigen economisch belang. Totdat het virus hen zelf,
familie, vrienden of buren treft. Pas dan is het probleem er echt. Geld speelt dan geen enkele rol meer en het gevoel krijgt al snel de overhand.

We moeten de ministers blinddoeken
Naast ons empathisch vermogen zijn we als mens erg visueel ingesteld. Zo kunnen we ons allemaal de foto van het aangespoelde jongetje op het Turkse strand nog wel herinneren. Het is dan ook logisch dat de artsen die op de ic’s werken om hulp schreeuwen. Toch is het beter dat de bestuurders van ons land die beelden niet zien. Zij moeten bij het nemen van zulke belangrijke beslissingen objectief alle belangen en consequenties van de maatregelen kunnen afwegen. Blinddoeken dus.

De media in quarantaine
Niet alleen de ministers hebben hun verantwoordelijkheid, ook de media spelen hierin een grote rol. Zij hebben de macht over het sentiment van het volk, die op haar beurt weer voelbaar is in de Tweede Kamer. Zo is het sentiment van nuchtere Hollanders in een paar weken tijd veranderd in angst en hamstergedrag. Misschien is het een beter idee om gewoon eens per week een update te geven van het coronavirus. Ik ben benieuwd of er een krant is die dit aandurft. Ik vrees van niet.

Hoeveel is een mensenleven ons waard?
Wij mensen zijn hypocriet. We hebben er alles voorover om onze eigen familie of dierbaren te redden. Maar we zullen niet snel onze baan opgeven, laat staan onze vrijheid, om een mensenleven in Afrika te redden. Hetzelfde geldt voor dieren. We geven veel om onze huisdieren, maar de 1,7 miljoen dieren die dagelijks in Nederland worden geslacht, doet ons weinig. We vinden het allemaal lastig om het in perspectief te bekijken.

De huidige lock-down in Nederland kost onze economie waarschijnlijk meer dan 100 miljard. Een absurd bedrag met gigantische gevolgen voor de kwaliteit van leven van veel (jonge) mensen in Nederland. Op basis van alle cijfers die ons dagelijks om de oren vliegen, schat ik in dat we door alle maatregelen 50.000 mensen kunnen redden. In dat geval zou je dus 50.000 mensen kunnen redden voor 100 miljard. Dat is 2 miljoen per persoon. Zet dat af tegen de gemiddelde leeftijd van de overledenen en hun gemiddelde levensverwachting en plaats dat eens in perspectief. Zo kun je bijvoorbeeld met datzelfde bedrag 100 miljoen kinderlevens wereldwijd redden.

Het blijft niet bij economische gevolgen
Naast de directe economische schade, uitgedrukt in geld, is de indirecte schade niet te overzien.
Faillissementen, werkloosheid en staatsschulden leiden tot minder goede sociale voorzieningen. De criminaliteit zal toenemen, meer mensen gaan zwartwerken en corruptie zal toenemen. Arbeidsconflicten en sociale isolatie zorgen voor depressies en zelfdodingen. En meer, veel meer consequenties zal dit tot gevolg hebben als de huidige maatregelen nog lang aanhouden. Hoeveel doden zal dit op lange termijn veroorzaken? Ik ben benieuwd of ze dat in Den Haag hebben berekend.

Kwaliteit van leven
Soms is de kwaliteit van leven belangrijker dan de kwantiteit, helemaal voor diegenen die nog maar weinig tijd over hebben. En dat wordt ze nu ontnomen. De ongeneeslijk zieken kunnen in de laatste fase van hun leven vaak niet bij hun dierbaren zijn door de maatregelen van de overheid. Diezelfde maatregelen zorgen dat de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen onzeker is. Dat is dubbel zo hard en onmenselijk. Dit laten we met z’n allen gebeuren!

Anders sturen op ic-capaciteit
Tijdens de griepepidemie van 2018 hadden we, in een tijdsbestek van 18 weken, in Nederland 16.000 ziekenhuisopnames en 9.444 sterfgevallen. Daarover hoorden we vrijwel niets. Hoeveel levens hadden we toen kunnen redden als er drastische maatregelen waren getroffen? En is die afweging in 2018 überhaupt wel gemaakt? De situatie nu is natuurlijk anders omdat het ziektebeeld erger is en patiënten lange tijd op de ic liggen. De noodmaatregelen zijn dan ook genomen om ervoor te zorgen dat de er voldoende ic-capaciteit is, een logische strategie. Toch denk ik dat het anders kan.

Je kunt bijvoorbeeld kwetsbare groepen tijdelijk te verplichten om in quarantaine te gaan,
bijvoorbeeld alle gepensioneerden. Andere kwetsbare in de samenleving geef je vervolgens zelf de mogelijkheid om zich te beschermen door vrijwillig in quarantaine te gaan. Uiteraard moet dat financieel mogelijk gemaakt worden. Tegelijkertijd stel je tests beschikbaar voor bezoekers van die kwetsbare groepen, zodat niemand geïsoleerd hoeft te raken. Op die manier kan de economie gewoon blijven draaien. Het overgrote deel van de bevolking is dan weer vrij, iets wat zo belangrijk is voor het geluksgevoel.

Positieve effecten
Gelukkig hebben de maatregelen ook positieve effecten. Bijvoorbeeld voor het klimaat; als we de huidige maatregelen doortrekken halen we misschien zelfs wel de klimaatdoelstellingen. Daarnaast groeit het besef van het gevaar van de veeteelt op de verspreiding van virussen. En we beseffen het belang van een gezonde levensstijl en preventieve zorg nog meer. Ik ben heel benieuwd hoeveel levens we kunnen redden als we 100 miljard investeren in preventieve zorg. En misschien nog wel belangrijker, hoeveel gelukkiger we dan zijn.